Setu e vefen kavet dirak dazont tremenet dek vloaz...

Mar plij, kemer un tamm amzer evit ar c'hegin bihan ha kaer-mañ diwar-benn sabord.

Se skrivet eo bet gant un taksour eus New York:

Em eus bet gwelet un anvadenn ha, hervez an hent, em eus torret horn ha koulskoude n'en em lec'hie ket bet un den. Torren a rae ar horn en-dro. Neuze netra. Adarre. Neuze netra. Kargad ma labour a oa diwezhañ, se oa ma zro-gerr brasañ. Gallout a rae bezañ bet aes da vont kuit. Met goude bezañ disoc'het va destenn, em eus parket ar c'harr ha choazet mont da lomifan an ti. Da gentañ kiok em eus klevet ur vouezh kozh hag hoar-bras o lavarout "Mar plij, un eizhenn c'hoazh!"
Diwar-houarn an nor em eus klevet e oa ouzhpennet un dra war dachenn ar gorread.

Ur pennadig amzer a zo bet a-raok ma ouien d'ar nor digeriñ. Diwar va zidorn e oa ur c'hazeg kozh bihan, peogwir don. Deskrivet e oa ur grudennoù-stock warne e krogenn. Ur plastrennioù zo tost a arvestadenn e oa an ti evel pa oa cheñchet. An holl furmoù o deus bet lakaet o trinkadoù war uhel. Divugarekañ ar gêr e oa bet gant an divian dud e pad an amzer-se. Bustennoù zo o ziskouez, brokus ha dizoleet e oa al lec'h, ha ne c'hounod ket re e gastelloù ha trelt dister oc'h ober. Ne oa ket penn da hini ur gêr, kenn brasañ da arz-chadenaoueg ha prederiañ a oa er stal darrañ kozh-se.

"Mar plij, paotr yaouank, roi din da glevout ma kargad?" eme hi. Me goude gwelet ar chasenn, em eus lakaet e-barzh ar c'harr. Me'z a c'houde war e zorn adarre evit sikouret ar merc'hed da zont d'ar c'harr. Hi adkas va zorn ha ni adtap da lerc'h an hent, d'ar nor.
Hi a enkendeu gant ar fed da sikour ac'hanon.
"N'eus ket start eo o tremene" emein, "Me a bavac'h ganin va vamm!"
"Eus gwir, hoc'h eus ur paotr splann ha mat," a respontas hi.

Pa oa bet ar merc'hed e-barzh va taks, hi a goulenn ur gêr, gant ur goulenn ma c'hellent ket mont dre kêr.
"Re bech e oa? N'hall ket bezañ ar hent berrañ, war e lec'h puilh-kergur." eme me. >"N'eus forzh, " eme hi. "N'em eus ket anvel. Me 'm eus d'ur c'helleg."
"Ur c'helleg?" eme din en dro. Sur e oa e oa ur sal da en em zifenn ha da sikour an dud yec'hed. Sell a ran e-giz ma vlennañ va splann, en em selaou gant ar merc'hed.
>"N'ho peus ket kalz familh," eme hi gant ur goulenn laouen. "Ar medisin a lavar ez on a-benn remziñ."
Me hañvalan an eurzek war ar taxameter. "Petra eo an hent da vont?" a c'houlennan.
Pell a unn a gêr o tremen dre kêr diouzh an daou eur. Hi a goulenn din gouzout ez eo bet an heol o vont d'ar c'helleg o veajiñ ma oa bremañ dindan an hanternoz. Hi a pokaz din ar gêr ur wech all ha din-me. Hi a goulenn din evit mont e plas ar mird hag ur gumuniezh ziwezhañ. Da-berzh e ti e oa bet me 'kervel doz ha sevel, me 'klevout al lec'h a oa bet broudet an aozeni hag al luk en ur porzhenn.
E-giz ma oa bet graet gant ar gouloù hag ar snech-bac'h. Goude bezañ tost da zehou gant an heol, ar merc'hed a lavar "Me 'm eus skor." "Mat, d'an turist!"
Silence a oa bet e ratoc'h. Ni adkavot ar nor. Golau difennet a oa e-barzh. Marchal a oa war al lec'h. "Petra eo ar seurt sikour hag ar sapad?"
Me 'm eus bet kouezhet war un hent fouezhek hag ez eus bet sinet ur skouer mat eus bemzeg ma buhez. "Ne c'houlach ket kempenn." Me 'm eus kemeret an arguzenn, ha deuzent an dugad evel un den yaouank. "Dresket oc'h eus ur merc'hed koazh modern."
E skoazh ar merc'hed me 'm eus lakaet va fir I houmañ. "Na eo ket kalzik an den ha resoliet an doare da bavout eus an ezhomm." A lavaret eo, ar merc'hed a glaske bezañ plijadur peogwir o deus n'eus kalz c'hoarvezou er vuhez. "Nol" a respontas an dud o selaou.
"You'mm eus bet graet un dra talvoudus e-pad ma buhez. Diwar heuliañ va buhez, em eus kavet ul lec'h e oa dunet dezhe an traoù bihan ha kaer d'ar bevañ. Displegañ a ran, e savi seurt pezh hepken. "
Ma buhez foll zoken. "Unan da zeu, emaon o vont d'an eurzel da c'halloud?" eme he. "Nann escalet, " eme me.